news victoryتازه ها

درباره استیون دیکسن، دندانپزشک زاده‌ای که تحصیل در دندان‌پزشکی را رها کرد و به سمت ادبیات رفت

By December 25, 2020 No Comments

وقتی استیون دیکسن در پاییز ۲۰۱۹ در آسایشگاهی در آمریکا درگذشت، تا آن زمان هیچ کدام از کتاب‌هایش در فهرست پرفروش‌ترین‌ها جا نگرفته بود؛ اما چرا دیکسن نویسنده در خور اعتنایی بود (و هست)؟ این داستان مردی است که تحصیل در رشته دندان‌پزشکی را در نیمه راه رها کرد و به سمت اددبیات رفت و «نویسنده نویسنده‌ها» لقب گرفت.

دیکسن در در طول دوره کاری‌اش بیش از ۵۰۰ داستان کوتاه در مجله‌های «پاریس ریویو»، «پلی بوی»، «اسکوایر» و شمار زیادی مجله‌های دیگر در سراسر آمریکا منتشر کرد. کتاب اولش وقتی چاپ شد که ۴۰ سال داشت اما توانست به سرعت زمان از دست رفته را جبران کند و پس از آن ۳۵ رمان و مجموعه داستان منتشر کرد. معمولا بین پروژه‌هایش هم بیش از یکی دو هفته فاصله نمی‌افتاد.
داستان‌هایی که او نوشته، درباره عشق، پیر شدن و زندگی روزمره است، با سبکی طنازانه، فارغ‎البال و رک‎گو که خواننده را به اعماق وجود کاراکترهایی با ذهن‌های پر پیچ و خم و به هم ریخته می‌برد.
«آلن اچ. فریدمن» در نقد رمان «قورباغه» دیکسن که سال ۱۹۹۱ بیرون آمد، در روزنامه نیویورک تایمز نوشت: «آدم داستانی که استیون دیکسن نوشته را نمی‌خواند، تسلیم آن می‌شود.»
گاهی به دیکسن لقب رئالیست تجربی می‌دادند، یک داستان‌گو که به زندگی واقعی و روزمره وفادار است اما در عین حال قراردادهای داستان‌گویی را زیر پا می‌گذارد و مسیرهای تازه را می‌آزماید. او دو بار نامزد «جایزه کتاب ملی» شد، برای رمان‌های قورباغه و «میان ایالتی» (۱۹۹۵). جایزه «آکادمی ‌هنر و ادب آمریکا»، «او هنری» و «پوشکارت» را هم برد.
با این حال، هیچ وقت نویسنده خیلی پرفروشی نبود و برای ۲۸ کتاب اولش ۱۴ ناشر مختلف داشت. با این وجود، چند دهه به او «نویسنده نویسنده‌ها» می‌گفتند، کسی که در عصر دیجیتال هم پشت ماشین تحریر دستی مارک هرمس می‌نشست و تایپ می‌کرد. داستان‌هایی که با این ماشین تحریر می‌نوشت پر بود از جزئیات به ظاهر پیش پا افتاده زندگی روزمره که با طنز ادغام می‌شد… و با تراژدی و بدشانسی‌هایی که بازتابی از زندگی خود آقای دیکسن بود.

طرح روی جلد رمان قورباغه نوشته استیون دیکسن

همسرش که شاعر، مترجم و چخوف‌پژوه بود، «ام اس» داشت و از ویلچر استفاده می‌کرد، پدرش که دندان‌پزشک بود، به عنوان واسطه در یک باند سقط غیرقانونی جنین دستگیر شد و به زندان افتاد. یکی از خواهرهایش «سندروم پروتئوس» داشت که یک اختلال ژنتیکی نادر است و باعث ناهنجاری‌های فیزیکی می‌شود. برادرش هم در دریا غرق شد. یکی دیگر از برادرهایش زیر درخت بریده ماند و کشته شد، اتفاقی که الهام بخش دیکسن در رمان «تلفن زنگ می‌زند» (۲۰۰۵) شد و انگار مرثیه‌ای برای این برادر از دست رفته بود.
شخصیت‌های محوری داستان‌های دیکسن آدم‌هایی روان رنجور، خیال‌باف و پر از تناقض هستند و آن طور که ویلیام فرگوسن در «تایمز» توصیف می‌کند ظاهرا نوشته‌های او می‌گویند «واقعیت وجوه متعددی دارد. چیزی که ما می‌بینیم حتمی ‌نیست بلکه یکی از چندین نمونه‌ای‌ست که با هم در رقابتند.» مثلا در رمان «بین ایالتی» ۸ روایت مختلف از مرگ دختر شخصیت اصلی دیده می‌شود و در رمان قورباغه، برادر شخصیت اصلی به اشکال مختلفی جان خود را از دست می‌دهد.

شروع زندگی
«استیون بروس دیتچیک» سال ۱۹۳۶ در منهتن به دنیا آمد، فرزند پنجم از خانواده‌ای با هفت فرزند بود. مادرش ملکه زیبایی بود و در تئاترهای برادوی در گروه کر می‌خواند و بعدتر طراح داخلی شد.
پدرش آبراهام دیتچیک به دلیل دست داشتن در سقط جنین و کسب درآمد از این راه به چهار سال و شش ماه زندان محکوم شد و مجوز دندانپزشکی‌اش را از دست داد. به همین دلیل، مادرش نام خانوادگی بچه‌ها را عوض کرد و دیکسن را که از روی کتابچه تلفن انتخاب کرده بود، روی آن‌ها گذاشت.

آقای دیکسون در نیویورک ابتدا تحصیل در رشته دندانپزشکی را آغاز کرد اما تشریح حیوانات و بوی فرمالدئید حالش را به هم می‌زد و برای همین درسش را نیمه‌کاره گذاشت و رشته‌اش را به «روابط بین‌الملل» تغییر داد. بعدها به کنایه می‌گفت: «احتمالا بیشتر از هر نویسنده زنده دیگری، درباره دندانپزشکی نوشته‌ام.»

استیون دیکسن پشت ماشین تحریر معروفش

پس از پایان تحصیلش در ۱۹۵۸ به واشنگتن رفت، جایی که برادرش روزنامه‌نگار بود و توانست در رادیو کار پیدا کند و با آدم‌های معروفی مثل ریچارد نیکسن، جان اف کندی و حتی نیکیتا خروشچف، رهبر شوروی، مصاحبه کند. کم‌کم نوشتن داستان را شروع کرد و اولین بار مجله پاریس ریویو در سال ۱۹۶۳ داستان «خانه شطرنج» او را چاپ کرد.

دیکسون در سال ۱۹۸۰ به عنوان استاد نویسندگی خلاق در دانشگاه جانز‌ هاپکینز مشغول به کار شد و سال ۲۰۰۷ نیز بازنشسته شد. در سال ۲۰۰۹ همسرش را از دست داد. خود او نیز سال ۲۰۱۹ بر اثر ابتلا به ذات الریه و پارکینسون در ۸۳ سالگی درگذشت.

منبع: واشنگتن پست

وقتی استیون دیکسن در پاییز ۲۰۱۹ در آسایشگاهی در آمریکا درگذشت، تا آن زمان هیچ کدام از کتاب‌هایش در فهرست پرفروش‌ترین‌ها جا نگرفته بود؛ اما چرا دیکسن نویسنده در خور اعتنایی بود (و هست)؟ این داستان مردی است که تحصیل در رشته دندان‌پزشکی را در نیمه راه رها کرد و به سمت اددبیات رفت و …

Our Whatsapp