news victoryتازه ها

گفتگو با دکتر فواد شهابیان، متخصص پروتزهای دندانی و تولیدکننده پادکست دنت‌کست

By January 29, 2021 No Comments

دکتر سیامک شایان| «دندان‌پزشکی ایران مثل یک کشتی تایتانیک در حال غرق شدن است ولی عمده‌ی افراد بدون توجه به شرایط اورژانسی، مشغول به انجام کارهای روتین خود هستند. حالا دکتر شهابیانی پیدا شده که تنهایی سعی می‌کند با یک کاسه، آب اقیانوس را از کشتی خالی ‌کند.» این جمله توصیف یک همکار دندان‌پزشک از فعالیت‌های دکتر فواد شهابیان در اینستاگرام است. کسی که چند ماه پیش پرچم معرفی صفحات فیک دندان‌پزشک، دندان‌پزشکان تقلبی و بی مدرک و نمونه‌ کارهای جعلی برخی دندان‌پزشکان (حتی مشهور) را در اینستاگرام برافراشت و توجه بسیاری از همکارانش را به آفت گسترده‌ای که دامن‌گیر دندان پزشکی ایران شده است جلب کرد. او البته به نوبه خود هزینه‌های این روشن‌گری را هم پرداخت کرد؛ موجی از ناسزا و تهدید از سوی متقلبانی که شهابیان دست آنها را رو کرده بود.

دکتر فواد شهابیان

با دکتر فواد شهابیان در دوره خدمت سربازی آشنا شدم. به ماه‌های پایان خدمتم نزدیک می‌شدم که یک دندان‌پزشک لاغر و سبزه و بسیار مثبت‌اندیش برای گذران دوره خدمت به پادگان ما پا گذاشت. در آن سال‌ها تمام فکر و ذکر من فعالیت‌های مطبوعاتی و رسانه‌ای بود اما او که از دانشکده دندان‌پزشکی شهید بهشتی آمده بود، در تمام مدت حضور در پادگان پشت میز می‌نشست و کتاب‌های دندان‌پزشکی را در دست داشت. بعدها خبر قبولی‌اش در رشته پروتزهای دندانی دانشکده دندان‌پزشکی مشهد خوشحالم کرد. در دوره‌ای که وبلاگ‌نویسی روی بورس بود و من هم وبلاگ پر خواننده‌ای داشتم، او هم شروع به نوشتن کرد. در حالی که من آرام آرام به ورطه مصلحت‌اندیشی و خودسانسوری پا می‌گذاشتم نوشته‌های او رک و بی‌تعارف و پر از افشاگری‌ بود. هر چه می‌اندیشید را در وبلاگ می‌نوشت و در مورد مسایل مختلف دانشکده و سیاست‌ها و آدم‌ها اظهار نظر می‌کرد و یک روز ناگهان رد آن وبلاگ از دنیای اینترنت پاک شد. زبان سرخ فواد کار دستش داده بود!

دکتر شهابیان پس از گذران دوره رزیدنتی، به اهواز رفت و پنج سال به عنوان عضو هیات‌علمی در دانشکده دندان‌پزشکی اهواز تدریس کرد و با اینکه همکاری‌اش با دانشکده به پایان رسید، همچنان در اهواز مشغول طبابت است و مطب پر رونق و موفقی را اداره می‌کند. او در تمام این مدت از فضای مجازی فاصله نگرفته است و حضور پر رنگ و مداومی در شبکه‌های اجتماعی از جمله اینستاگرام دارد.

دکتر شهابیان از یک سال پیش تولید و انتشار یک پادکست دندان‌پزشکی با عنوان «دنت‌کست» را آغاز کرده است. پادکستی با موضوع پروتزهای دندانی که در هر قسمت آن یک مقاله مرتبط با این رشته را مرور و بررسی می‌کند و این روزها مورد استقبال قرار گرفته است.
گفتگو با دکتر شهابیان به بهانه گذر از پنجاهمین اپیزود دنت‌کست و فعالیت‌های اینستاگرامی‌اش انجام شد که در ادامه می‌خوانید:

– آقای دکتر شهابیان! لطفاً درباره سرگذشت، سوابق تحصیلی و مسیری که تا به امروز در زندگی حرفه‌ای طی کرده‌اید بیشتر توضیح بده.
بنده ورودی سال ۷۹ مقطع عمومی دانشکده دندان‌پزشکی شهید بهشتی هستم و دوره تخصص پروتزهای دندانی را در دانشکده مشهد تحصیل کرده‌ام. حدود ۵ سال عضو هیات علمی دانشکده اهواز بودم و ۳ سال پیش این همکاری به اتمام رسید.

– اولین بار چگونه با پادکست آشنا شدی و چه شد که تصمیم گرفتی پادکستی با محتوای دندان‌پزشکی تولید کنی؟
همان‌طور که در قسمت اول دنتکست توضیح دادم، کلاً به گجت علاقه دارم و با لپتاپ و جستجو در فضای مجازی وقت زیادی می‌گذرانم. در دوران تخصص، زمانی که برای امتحان بورد درس می‌خواندم و فرصت زیادی برای نت‌برداری نداشتم، به ذهنم رسید هنگام درس خواندن صدایم را ضبط کنم. هرچند کار درستی نبود و حالا معتقدم ضبط کردن صدا برای یک امتحان بزرگ کار اشتباهی است، چون مرور کردن آن از سرعت کم می‌کند.
با مفهوم پادکست از دوران رزیدنتی آشنا شده بودم و پادکست «رادیو گیک» جادی را می‌شنیدم که برایم خیلی جذاب بود. مجموعه تمام این موارد یک روز به صورت یک ایده درآمد و یک سال و‌نیم پیش زمانی که همسایه دندان‌پزشکمان یک سؤال درمانی از من پرسید، همین‌طور که برایش توضیح می‌دادم با خودم فکر کردم که می‌توانم این توضیحات را به شکل پادکست تولید کنم.

– زمان‌بندی تولید پادکستت چگونه است؟
از آنجایی که با شناختی که از خودم دارم، کاری که برای خودم سخت کنم را انجام نمی‌دهم، زمان‌بندی خاصی برای کار در نظر نگرفته بودم و خودم را مجبور به خواندن مقالات خاص نمی‌کردم؛ بلکه هر موضوعی که به آن علاقه داشتم را دنبال می‌کردم. برای مثال وقتی می‌دیدم در گروه‌های مختلف درباره موضوعی صحبت می‌شود که برایم جذاب است و از آن اطلاعی ندارم، در مورد آن مقاله‌ای می‌خواندم و پادکست تولید می‌کردم. این‌طور می‌شد که در یک هفته ۳ پادکست تولید می‌کردم؛ اما ۲ هفته پادکستی تولید نمی‌کردم. دلیلم این بود که اگر برای خودم قانون وضع می‌کردم که برای مثال حتماً باید هفته‌ای یک پادکست تولید کنم احتمالاً این کار را ادامه نمی‌دادم. این روال نامشخص ادامه داشت تا اینکه چند اتفاق خوب افتاد که انگیزه‌ام را خیلی بیشتر کرد.

دکتر فواد شهابیان در مطب شخصی‌اش در شهر اهواز

– و این اتفاق‌های خوب چه بودند؟ به‌طورکلی در فضای مجازی چه بازخوردهایی از انتشار پادکستت دیده‌ای؟
در کل وقتی تعداد شنونده‌ها زیاد می‌شود، انگیزه هم افزایش می‌یابد. من در یکی از پادکست‌هایم گفتم با توجه به عدم ادامه‌ حضور و تدریسم در دانشگاه، به این فکر می‌کردم که در پادکست به اندازه یک کلاس چهل پنجاه نفره شنونده داشته باشم و بتوانم حرف‌هایم را در آن بزنم. این تقریباً برای من کافی بود و یادم است زمانی که شنونده‌هایم به ۲۰۰ نفر رسیدند ذوق‌زده شدم.
موضوع دیگری که انرژی مثبت زیادی به من داد، این بود که در دورانی که به دلیل شیوع کروناویروس در قرنطینه بودیم، دکتر جعفر قره‌چاهی که یکی از اساتید بزرگم هستند [متخصص پروتزهای دندانی و استاد دانشکده دندان‌پزشکی مشهد] عضو کانال شدند و بعد از مدتی به من پیغام دادند که پادکست‌هایم را گوش می‌کنند و خوب هستند و‌ از آنها خیلی تعریف کردند. این به من انگیزه‌ی فوق‌العاده‌ای داد؛ چرا که هر پادکستی که ضبط می‌کنم با خودم می‌گویم قرار است دکتر قره‌چاهی آن را گوش کنند. البته اساتید بزرگ دیگری هم شنونده پادکست‌های من هستند و این خود انگیزه و انرژی مضاعفی برای ادامه کار است.
به‌طور کل از دندان‌پزشکان، دانشجویان و تکنسین‌ها بازخوردهای مثبت زیادی داشته‌ام و پیغام‌های زیادی می‌دهند و سؤالاتی می‌پرسند. برخی هم سلیقه متفاوتی دارند و برای مثال گفته‌اند که موسیقی به محتوای پادکست بی‌ربط است. البته من مدتی سعی کردم موسیقی با کلام در پادکست نگذارم؛ اما احساس کردم جذابیت کار کم می‌شود. در مجموع باید بگویم اکثر بازخوردها مثبت بوده است.

– آیا محتوای پادکست تو فقط مباحث مرتبط با پروتزهای دندانی است یا وارد سایر حوزه‌های دندان‌پزشکی هم شده‌ای؟
تا به حال فقط راجع به پروتز و ترمیمی پادکست تولید کرده‌ام؛ چرا که برای مثال در مورد تخصص اندو اطلاعات به روزی ندارم؛ چون در این حوزه کار نکرده‌ام و اطلاعاتم مربوط به همان دوران دندان‌پزشکی عمومی است. پروتز برای من موضوع بسیار جذابی است و معتقدم آن‌قدر وسیع است که حالا حالاها جا برای کار کردن دارد. تا به حال چند نفر پیشنهاد کرده‌اند که به شاخه‌های دیگر هم بپردازم و با افراد دیگری در تولید پادکست همکاری کنم؛ اما می‌دانم اگر حجم کار بالا برود از حوصله‌ام خارج می‌شود و ترجیح می‌دهم آن را کنار بگذارم. به همین دلیل تصمیم گرفتم همین روال تولید پادکست‌های آماتور اما مستمر را ادامه بدهم.

– تولید هر پادکست از مرحله انتخاب موضوع و مطالعه مقاله تا ویرایش‌های فنی چقدر زمان می‌برد؟
همان‌طور که چند بار تأکید کردم، هیچ‌وقت نخواستم کار را پیچیده کنم. به همین دلیل حتی تعدادی از قسمت‌های اول پادکست را با هندزفری ضبط کردم. کم‌کم که دیدم کار ادامه‌دار شد میکروفون گرفتم و ابزار کارم را ارتقاء دادم.
هر پادکست حدود ۳، ۴ ساعت وقت مرا می‌گیرد و روال کار به این‌ صورت است که بار اول مقاله انگلیسی را می‌خوانم و بار دوم پاراگراف به پاراگراف مقاله را با صدای بلند می‌خوانم؛ صدایم را ضبط می‌کنم و سپس فایل‌های صوتی را کنار هم می‌گذارم. شاید این شیوه کار خیلی آماتور به نظر بیاید؛ اما تا به حال از آن جواب گرفته‌ام.

تصویر پروفایل پادکست دنت‌کست

– برای ادامه مسیر چه برنامه‌ای داری؟ آیا به همین روال می‌خواهی در هر قسمت یک مقاله را معرفی کنی یا حالا که تعدا اپیزودهایت از پنجاه گذشته و مخاطبان زیادی پیدا کرده‌ای بناست برنامه‌های ویژه‌تری داشته باشی؟
نمی‌شود گفت برنامه ویژه‌تری دارم. چرا که از روال فعلی بازخورد مثبتی گرفته‌ام و تصمیم ندارم تحولی ایجاد کنم که سبب ریزش مخاطب بشود. چون مخاطب‌هایم در حال رشد هستند. خیلی از افراد پیشنهاد می‌دهند که راجع به موضوعات دیگر صحبت کنم؛ اما اعتقادم بر این است که همین موضوع پروتز آنقدر وسیع است که سال‌ها جای بحث دارد. این پادکست‌ها برای خودم تبدیل به رفرنس شده‌اند و گاهی وقتی می‌خواهم موضوعی را مرور کنم پادکست مربوط به آن را گوش می‌کنم و سراغ مقاله یا کتاب نمی‌روم.
افرادی که پادکست‌های مرا دنبال می‌کنند می‌دانند که گاهی چیزهایی به آن‌ها اضافه می‌شود. برای مثال از شماره ۴۹ گفته‌ام که از این به بعد مسیر آموزشی تعیین می‌کنیم. به این معنا که هدفی تعیین می‌کنیم و از طریق چند پادکست موارد مرتبط با موضوع اصلی را بررسی می‌کنیم تا در نهایت آگاهی و اطلاعات لازم برای هدفمان را به‌دست بیاوریم. برای مثال در پادکست ۴۹ هدف را «انتخاب اتچمنت برای اوردنچر» تعیین و چند موضوع مختلف را بررسی کردیم که در نهایت بررسی این موضوعات ما را به این هدف رساند.

– با وجود اینکه در سال‌های اخیر تولید محتوای صوتی و پادکست افزایش یافته؛ اما تعداد پادکست‌های دندان‌پزشکی فارسی هنوز بسیار کم است و عددش به کمتر از انگشتان یک دست می‌رسد. به نظر شما چرا تعداد دندان‌پزشکانی که وارد این حوزه شده‌اند این‌قدر کم است؟
در پاسخ به این سؤال باید بگویم در وهله اول پادکست به شکل عمومی در ایران چندان جاافتاده و محبوب نیست و شنونده‌های زیادی ندارد. به‌طوری‌که با وجود توضیحات زیادی که درباره نحوه دسترسی به پادکست داده‌ام، وقتی انتشار قسمت جدیدی را اعلام می‌کنم مخاطبان هنوز می‌پرسند چه طور می‌توان به آن گوش داد. یعنی اپلیکیشن‌های پادگیر برای مخاطبان خیلی آشنا نیست. در ثانی در کشور ما در دندان‌پزشکی بیشتر تب «دوره گذراندن» داغ است، شاید مخاطب ترجیح می‌دهد به جای شنیدن پادکست همان مطلب را با پرداخت هزینه و در دوره‌ها[ی حضوری یا آنلاین] بیاموزد و سرتیفیکیت دریافت کند. دریافت سرتیفیکیت هنوز از آموزش جذابیت بیشتری دارد. این دو در کنار هم می‌تواند توجیهی برای این باشد که چرا پادکست دندان‌پزشکی در ایران رونق زیادی ندارد.

– به‌عنوان یک تولیدکننده پادکست خودت به چه پادکست‌های دندان‌پزشکی یا غیر دندان‌پزشکی گوش می‌دهی؟
از پادکست‌های مشهور به پادکست «بی پلاس» به‌طور منظم گوش می‌دهم. علاوه بر این مدتی به‌طور روزانه به پادکستی به نام «ناوکست» گوش می‌کردم و برایم خیلی جذاب بود. علاوه بر این از قدیم «رادیو گیک» را دوست داشتم. سعی کردم به پادکست «دایجست» گوش کنم؛ اما چندان برایم جذاب نبود.
از میان پادکست‌های دندان‌پزشکی، پادکست مارتنزیت که خانم دکتر کیانا شکفته تولید می‌کنند به نظرم جذاب می‌رسد و غیر از آن به پادکستی در این حوزه گوش نکردم.

– به نظرم تو یکی از فعال‌ترین دندان‌پزشکان حاضر در اینستاگرام هستی و در طول روز ده‌ها استوری می‌گذاری. در مورد فعالیت‌هایت در این شبکه اجتماعی توضیح بده.
همان‌طور که گفتم من به فضای مجازی و کامپیوتر علاقه زیادی دارم. حتی شاید اگر دندان‌پزشک نمی‌شدم، کار در این حوزه را انتخاب می‌کردم. علاقه‌ام در حدی است که در دوران قرنطینه دوره مقدماتی و پیشرفته زبان برنامه‌نویسی کامپیوتر «پایتون» را گذراندم و برنامه‌های خوبی می‌نوشتم.
حدود پنج سال است در اینستاگرام فعالیت دارم و [بر خلاف برخی دوستان که با چند اکانت و چند هویت متفاوت فعالیت می‌کنند] یک اکانت هم بیشتر ندارم برای همین در همین اکانت هم در مورد مسائل روزمره و هم مسائل کاری، صحبت می‌کنم.

– چند ماه پیش تمرکز ویژه‌ای روی نمونه کارهای فیک که متأسفانه برخی از دندان‌پزشکان در فضای مجازی منتشر می‌کنند داشتی و با انتشار و معرفی منبع اصلی عکسی که عده‌ای به نام خود منتشر می‌کنند سر و صدای زیادی به راه انداختی. انگیزه‌ات از این روشن‌گری‌ها چه بود و چرا آن را ادامه ندادی؟
البته من تصحیح کنم صحبت شما را، این کار با شدت کمتر و تنوع بیشتری ادامه دارد و در حال حاضر درباره بیوی فیک و دروغ و درمان‌های اشتباه، تبلیغات نامناسب و مواردی از این دست، می‌نویسم.
به یاد دارم روزی که سرچ معکوس عکس در گوگل را یاد گرفته بودم، یک عکس نمونه کار را سرچ معکوس کردم و بعدا متوجه شدم تعداد زیادی از عکس‌های نمونه کاری که دندان‌پزشکان [در اینستاگرام به نام خودشان] می‌گذارند متعلق به آن‌ها نیست. این موضوع من را به این دلیل ناراحت کرد که همه ما که دندان‌پزشک هستیم، عرق خاصی به رشته خودمان داریم. ما با ذهنیت دیگری دندان‌پزشکی خوانده‌ایم؛ اما حالا مد شده است که شخص با هزار مشقت درسش را تمام می‌کند و با کارهای تبلیغاتی برای خود وجهه دروغین درست می‌کند. به نظر من وجهه حرفه دندان‌پزشکی از این موضوع خیلی آسیب دیده است. به همین دلیل با خودم فکر کردم می‌توانم به این موضوع بپردازم. بعد از اینکه چند پست برای معرفی نمونه کارهای فیک گذاشتم با استقبال خوبی مواجه شدم و به افرادی هم که برایم عکس‌های فیک برای معرفی می‌فرستادند آموزش دادم چه کار کنند. اصل این کار خوب است؛ اما یک نفر نمی‌تواند به‌تنهایی بار بازخوردهای منفی‌ای که می‌گیرد را به دوش بکشد. چقدر خوبه که‌ اگر‌ خودمون‌ ناراستی‌ای‌ در‌ این عرصه می‌بینم، خودمان هم‌ وارد‌ شویم‌ و انتظار نداشته باشیم فقط یک نفر همه‌ی کارها را انجام‌ دهد.
می‌توانم بگویم با گذشت زمان این مساله کمرنگ نشده بلکه سمت و سوی درست افشاگری این مسائل را که در رشته دندان‌پزشکی در حال رخ دادن هستند پیدا کرده‌اند.

دکتر فواد شهابیان در مطب شخصی‌اش در شهر اهواز

– گذشته از افرادی که بدون داشتن مدرک و به‌صورت غیرمجاز وارد دندان‌پزشکی شده‌اند، ما در حال حاضر با حجم زیادی از محتوای کاذب در این حرفه مواجه هستیم. به نظر تو چرا دندان‌پزشکان این‌قدر به تب دندان‌پزشکی زیبایی دچار شده‌اند؟ از طرف دیگر نمونه‌های عجیب‌وغریبی از درمان بیمارانی می‌بینیم که مثلا درمان آن‌ها ارتودنسی است؛ اما برای آن‌ها تعداد زیادی لمینیت گذاشته‌اند یا دندان‌پزشکانی که مشکلات ارتودنسی را با روکش و لمینیت حل می‌کنند. موضوع دیگر حجم بالای عکس‌های فیک یا ادعای حضور در رتبه‌بندی‌ها یا انتشار مقاله در مجلات، حضور در کنگره‌ها یا موسساتی است که اصلاً وجود خارجی ندارند. جالب اینکه این رویه محدود به دندان‌پزشکان تازه‌کار و ناشناخته نیست و بسیاری از چهره‌های آشنا و شناخته شده دندان‌پزشکی هم در این زمینه فعالند! به نظر تو چرا این مشکلات این‌قدر در این حرفه زیاد شده‌اند و ما به کدام سمت می‌رویم؟
این مساله، یک‌عامل‌ مشخص ندارد بلکه چندین عامل مختلف باعث ایجاد این وضعیت شده اند، مثلا ضعف آموزشی یکی از عوامل است، در دورانی تعداد دانشکده‌ها خیلی محدود و هیات علمی آن‌ها قوی و امکانات زیاد بود؛ اما در دوره‌ای تعداد دانشکده‌های دندان‌پزشکی به شکل انفجاری افزایش پیدا کرد و شهرهای غیردانشگاهی و فاقد امکانات دارای دانشکده شدند.
مساله افزایش تعداد دانشکده‌ها به خودی خود خیلی هم عالی‌ست اما به شرطی که کیفیت آموزش تغییری نکند. به یاد دارم دوستم که در دوران تحصیل سال بالایی ما بود؛ در دوران طرح عضو هیات علمی دانشکده‌ای شد و می‌گفت آنجا افراد آلژینات ندیده‌اند و نمی‌دانند چیست. حال از این دانشکده دانشجویانی با دانش ضعیف فارغ‌التحصیل می‌شوند و با توجه به ذهنیتی که از پیش داشته‌اند انتظار دارند درآمد خیلی بالایی کسب کنند. بنابراین برای رسیدن به این هدف، در بهترین حالت چند دوره زیبایی می‌گذرانند، بیوگرافی غیرواقعی می‌نویسند و با نمونه کارهای فیک شروع به ونیر کامپوزیت کردن می‌کنند. پس یکی از دلایل همه‌ی این مسائل این است است که تعداد دانشکده‌ها بدون داشتن هیات علمی و بودجه و امکانات به‌طور بی‌حساب و کتابی افزایش پیدا کرده است و این نتیجه هم دور از ذهن نیست.
یا از علل دیگر می‌توان به ضعف نظارتی اشاره کرد. وقتی این مساله در اولویت مسئولین نیست شرایطی ایجاد می‌شود که فرد غیر دندانپزشک، در دوره های آموزشی شرکت کرده و بعد شروع به کار زیبایی می‌کند یا حتی اساتید ما هم در این مساله مسئولیت دارند، وقتی عمده‌ی کلاس‌های آموزشی و دوره‌ها صرفا روی مسائل زیبایی تمرکز دارد خواه ناخواسته به این جو دامن زده می‌شود.
یا وارد شدن غیر دندانپزشکان به این عرصه برای کسب سود، باعث شده نگاه به سمت این رشته بیشتر جنبه‌ی بیزینسی بگیرد، وقتی هم که دید بیزینسی شود، اتفاقاتی می‌افتد‌ که در شأن این رشته نخواهد بود.
همان‌‌طور که عرض کردم علت‌ها مختلف و متعددند و نیاز به یک آسیب‌شناسی قوی دارد.

– با توجه به شرایط فعلی دورنمای پنج ساله و ده ساله حرفه دندان‌پزشکی را چه می‌بینی؟
بگذارید قبلش یه خاطره‌ی کوچک‌ بگویم. چند وقت پیش عکسی از یک ونیر کامپوزیت که بدون اکلوژن خلفی انجام شده بود را از یک دندان‌پزشک تازه فارغ‌التحصیل، بدون ذکر اسم، استوری کردم. آن دندان‌پزشک این استوری را دیده بود و در جواب چند استوری گذاشت و با ذکر اسم من ناسزاهایی نثارم کرد! پس از آن در گروهی بحث شد که آیا کار من درست است یا خیر. فارغ از نظرهای مثبت یا منفی همکاران، در آن گروه یک دندان‌پزشک مثال خوبی زد و گفت: «دندان‌پزشکی ایران مثل یک کشتی تایتانیک در حال غرق شدن است ولی عمده‌ی افراد بدون توجه به شرایط اورژانسی، مشغول به انجام کارهای روتین خود هستند. حالا دکتر شهابیانی پیدا شده که تنهایی سعی می‌کند با یک کاسه، آب اقیانوس را از کشتی خالی ‌کند.»
به نظر من مثال کشتی تایتانیک برای این وضعیت، مثال جالبی بود. به‌عنوان کسی که در روز عکس‌های زیادی از درمان‌های اشتباه و عکس‌های فیک از همکاران دریافت می‌کند باید بگویم وضعیت دندان‌پزشکی خیلی بد است و بدتر هم می‌شود؛ چون عوامل ایجادکننده‌ی آن تغییری نکرده‌اند. ما در گروه پزشکی درس خوانده‌ایم و می‌دانیم عوامل بیماری‌زا باید برطرف شود تا بیماری بهبود پیدا کند و وقتی مواردی که مسبب وضعیت موجود هستند، که به بعضی از آنها اشاره کردم، همچنان وجود دارند و برطرف نمی‌شود، نباید انتظار داشته باشیم وضعیت به خودی خود بهبود پیدا کند. حال اگر دیگران هم دست به کار شوند و برای دندان‌پزشکی دل بسوزانند شاید وضع تغییری کند؛ اما مسلما از دست یک‌فرد و‌یک‌کاسه برای خارج‌ کردن‌ آب از کشتی، به تنهایی کاری برنمی‌آید.

– اگر صحبت پایانی داری…
درخواست من این است که اگر کسی دندان‌پزشکی را دوست دارد و با علاقه آن را انتخاب کرده است، با هر توانی که دارد برای نجات آن تلاش کند. شاید من استوری بگذارم و همین روندم را ادامه بدهم و شخص دیگری بتواند به‌ جای دوره‌ی ونیر کامپوزیت گذاشتن، ترمیم درست دندان و مفاهیم نوین دندانپزشکی را را آموزش بدهد. قرار نیست همه به یک شکل عمل کنیم، اما میتوانیم‌ در‌ جایگاهی که هستیم یک قدم‌مثبت برداریم. در حال حاضر ظاهراً جو دندان‌پزشکی در ایران به این شکل شده است که عده‌ای دور هم جمع شده و تلاش می‌کنند به هم بگویند بهتر از هم، ونیر کامپوزیت کار می‌کنند، زمانی که این جو شکسته شود وضعیت به سمت بهبودی بهتر میل می‌کند.

آدرس پادکست دنتکست در تلگرام و پادگیرهای مختلف:
تلگرام: https://t.me/dentcast
اپل پادکست: https://podcasts.apple.com/us/podcast/dentcast/id1502032364
گوگل پادکست: https://www.google.com/podcasts?feed=aHR0cHM6Ly9hbmNob3IuZm0vcy9kYWQ3MDVjL3BvZGNhc3QvcnNz
کست‌باکس: https://castbox.fm/channel/Dentcast-id2683675?country=us

دکتر سیامک شایان| «دندان‌پزشکی ایران مثل یک کشتی تایتانیک در حال غرق شدن است ولی عمده‌ی افراد بدون توجه به شرایط اورژانسی، مشغول به انجام کارهای روتین خود هستند. حالا دکتر شهابیانی پیدا شده که تنهایی سعی می‌کند با یک کاسه، آب اقیانوس را از کشتی خالی ‌کند.» این جمله توصیف یک همکار دندان‌پزشک از …

Our Whatsapp