news victoryتازه ها

نکات مراقبت و بهداشت ایمپلنت‌های دندانی

By April 8, 2021 No Comments

نکات مهم حفظ بهداشت و نگهداری از ایمپلنت‌های دندانی در گفتگو با دکتر امیرحسین مجیدی، متخصص پروتزهای دندانی، عضو هیات مدیره جامعه دندانپزشکی ایران، مدیر گروه و استادیار سابق دپارتمان پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی شاخه بین‌الملل و دانشکده دندانپزشکی قزوین

amirhossein Majidiآقای دکتر مجیدی! آیا تمیز کردن روکش ایمپلنت با دندان طبیعی تفاوتی دارد؟ تفاوت و راهکار آن چیست؟

از آنجایی که ساختار ایمپلنت‌های دندانی از سرامیک و آلیاژ فلزی است و طبیعتاً دچار پوسیدگی نمی‌شود، بسیاری از بیماران گمان می‌کنند به مراقبت بهداشتی چندانی هم نیاز ندارد. این در حالی است که میکروبی که همیشه داخل دهان روی سطوح دندانی و لثه‌ها شکل می‌گیرند، ساختارهای وابسته به ایمپلنت هم شکل می‌گیرند و باید تمیز شوند. چرا که اگر این پلاک‌ها باقی بمانند، به دلیل سمومی که ترشح می‌کنند ابتدا لثه اطراف ایمپلنت را دچار التهاب می‌کنند و اگر آن را کنترل نکنیم، منجر به تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت خواهد شد که مشکلات بعدی را ایجاد می‌کند و حتی در درازمدت ممکن است سبب از دست دادن کامل ایمپلنت شود؛ بنابراین افراد باید بدانند رعایت بهداشت اطراف ایمپلنت بسیار از دندان‌های طبیعی جدی‌تر و مهم‌تر است.

آیا نوع مسواک و نخ دندان ایمپلنت با دندان‌های طبیعی متفاوت است؟

شیوه مسواک کردن روکش‌های متکی بر ایمپلنت تقریباً مشابه دندان‌های طبیعی است. ولی آنچه مهم‌تر است نخ دندان کشیدن است. این موضوع بستگی به شکل روکش‌های متکی بر ایمپلنت دارد که چند نوع مختلف دارند. یک نوع از این انواع روکش‌های تکی‌تکی هستند که می‌توان از بین آن‌ها نخ دندان را برای تمیز کردن همانند دندان‌های طبیعی عبور داد.

گاهی به هم متصل هستند و نخ دندان از بین آن‌ها عبور نمی‌کند. برای این نوع روکش‌ها نخ دندان‌های مخصوصی وجود دارد که به آن‌ها «سوپر فلاس» گفته می‌شود و می‌توان به‌وسیله آن‌ها به نواحی زیرین روکش‌ها و اطراف پایه‌های ایمپلنت دسترسی پیدا کرد وزیر روکش‌ها را تمیز کرد.

البته تصور نادرست اکثر بیماران این است که گمان می‌کنند هدف از نخ دندان کشیدن، خارج کردن ذرات غذایی از بین روکش‌ها و زیر آن‌ها است. ولی باید گفت اگرچه یکی از مزایای نخ دندان و مسواک همین است، اما هدف اصلی از این کار پاک کردن پلاک‌های میکروبی است که با چشم غیرمسلح به‌سادگی قابل دیدن نیستند.

روش دیگر تمیز کردن روکش‌های ایمپلنت، استفاده از مسواک‌های بین‌دندانی است که سرهای بسیار ظریف و ابعاد مختلفی دارند. چرا که حفره‌های زیر روکش‌ها گاهی بزرگ و گاهی کوچک هستند؛ بنابراین می‌توان از مسواک بین‌دندانی با سایز مناسب، برای تمیز کردن زیر روکش‌ها استفاده کرد.

گفتنی است دستگاه‌های دیگری با اسامی تجاری مختلف هم وجود دارند که آب را با فشار بر زیر روکش‌ها می‌پاشند. باید گفت استفاده از این دستگاه‌ها یک وسیله کمکی است که نمی‌تواند جایگزین نخ دندان و مسواک‌های بین‌دندانی شود، اما وجود آن ضروری و بسیار کمک‌کننده است.

چرا چسب روکش ایمپلنت معمولاً موقت است؟

علت این است که اگر پایه ایمپلنت مشکلی پیدا کند که دندانپزشک مجبور شود بر روی آن جراحی انجام دهد، بتواند به‌راحتی روکش و پایه زیری آن (اباتمنت) را خارج کند و دید بهتری برای جراحی داشته باشد.

دلیل دیگر این است که ایمپلنت همیشه به همراه خود مشکلاتی دارد. ایمپلنت‌ها در حقیقت ریشه مصنوعی در استخوان فک بیمار است و روی آن پایه‌ای با پیچ به این ریشه مصنوعی متصل می‌شود. یکی از مشکلاتی که همیشه وجود دارد، این است که امکان شل شدن این پیچ وجود دارد و دندانپزشک باید آن را محکم کند. پس باید بتواند روکش را بردارد و آن را مجدد بچسباند، اما اگر روکش با چسب دائم چسبانده شده باشد، خارج کردن آن بسیار سخت یا حتی غیرممکن خواهد بود.

یکی دیگر از مشکلات ذاتی که همیشه با ایمپلنت همراه است، احتمال شکستن سرامیک یا پرسلن روی روکش آن است، بنابراین باید دوباره آن را بتوانیم خارج کنیم و ترمیم کنیم و دوباره بچسبانیم.

یکی دیگر دلایل استفاده از چسب موقت برای چسباندن روکش ایمپلنت این است که علی‌رغم اینکه شخص سعی می‌کند بهداشت دهان خود را رعایت کند، گاهی به دلیل بزرگ‌تر بودن ساختار روکش نسبت به ریشه ایمپلنت، نمی‌تواند زیر آن را به نحو دلخواه تمیز کند؛ بنابراین در بسیاری از موارد دندانپزشک سالی یک بار روکش‌ها را خارج و نواحی موردنظر را جرم‌گیری و تمیز می‌کند.

اگر روکش ایمپلنت بیفتد چه باید کرد؟

در دندانپزشکی منظور از چسب، آن چیزی نیست که افراد در زندگی روزمره می‌شناسند. بلکه دندانپزشک در حقیقت روکش‌ها را روی پایه ایمپلنت سمان می‌کند؛ به این معنا که فاصله بین روکش و پایه اصلی را با استفاده از مایعی که سفت می‌شود پر می‌کند.

بنابراین بیماران گمان نکنند می‌توانند روکش‌ها را با چسب‌های صنعتی بچسبانند، چرا که علاوه بر اینکه از نظر علمی غلط است، بسیاری از این چسب‌ها سمی هستند؛ بنابراین اگر روکش ایمپلنت بیفتد، بیماران باید به دندانپزشک مراجعه کنند و اگر هم این امکان در آن لحظه وجود نداشت، روکش را بشویند و در جعبه‌ای نگه‌دارند تا به دندانپزشک دسترسی پیدا کنند.

گاهی ایمپلنت لق است و روکش نمی‌افتد. دلیل آن چیست؟

این اتفاق به دلیل شل شدن پیچ‌های پایه اصلی است که روکش محکم به آن چسبیده است.

در این شرایط توصیه می‌شود که بیمار چند روزی صبر کند تا این پیچ شل و شل‌تر شده و روکش به همراه پایه آن از روی ریشه مصنوعی جدا شود و می‌تواند برای تسریع این اتفاق آدامس بجوند

البته این جدا شدن همیشه آن‌قدر هم راحت نیست، بنابراین توصیه ما این است که افراد بعد از اینکه احساس کردند پایه ایمپلنت لق شده است، بلافاصله به دندانپزشک مراجعه کنند تا او سعی کند روکش را خارج کند واگربا تلاش اولیه دندانپزشک روکش خارج نگردید، باید به آن زمان داد، اگر بعد از گذشت ۴ تا ۶ هفته روکش و پایه نیفتند، دندانپزشک باید با تمهیداتی سعی کند روکش را از پایه جدا و پیچ را مجدداً محکم کند.

البته لقی روکش همیشه نشان‌دهنده شل شدن پیچ نیست و گاهی به دلیل بیماری‌های اطراف ایمپلنت، استخوان اطراف پایه‌ای که در داخل فک وجود دارد از بین رفته و ریشه مصنوعی لق شده است. این به این معنا است که درمان با شکست مواجه شده و باید از نو انجام شود و پایه جدیدی در فک کار گذاشته شود.

فرق روکش ایمپلنت با روکش دندان‌های طبیعی چیست؟

ماهیت روکش‌هایی که برای ایمپلنت کار گذاشته می‌شوند، با روکش‌های دندان‌های طبیعی ازلحاظ مواد سازنده تفاوت چندانی ندارد و حتی اصول چسباندن هردوی آن‌ها یکی است. تفاوت آن‌ها در این است که روکش در ایمپلنت روی پایه، اما در دندان‌های طبیعی روی تاج دندان تراش‌خورده قرار می‌گیرد. در ضمن روکش‌های دندان‌های طبیعی باید حتماً با چسب دائم چسبانده شوند. چرا که در غیر این صورت چسب موقت پس از مدتی شسته شده و بانفوذ کردن بزاق، قسمت زیرین آن پوسیده می‌شود.

روکش فوری ایمپلنت چیست و در چه زمانی چسبانده می‌شود؟

از آنجایی که به‌صورت روتین بین مرحله جراحی قرار دادن پایه ایمپلنت و مرحله قرار دادن روکش بر روی آن با هم فاصله زمانی دارند، اگر شخص دندان‌های پیشین خود را ایمپلنت کرده باشد، در این فاصله زمانی به دلیل از دست رفتن زیبایی دچار مشکل ظاهری می‌شود در این موارد و در شرایطی خاص و نه در همه بیماران، پس از گذشت حداکثر ۱ هفته تا ده روز از کار گذاشتن پایه ایمپلنت، می‌توان روکش موقت قرار داد که البته با توجه به شرایط استخوان و لثه، برای همه بیماران امکان‌پذیر نیست. نکته مهم در مورد روکش‌های موقت این است که بیمار نباید برای جویدن و بریدن مواد غذایی از آن‌ها استفاده نماید. اگر مقدور نباشد برای بیمار از روکش موقت استفاده کنیم، می‌توانیم با کمک پلاک‌های متحرک که به دو دندان کناری متصل می‌شوند زیبایی به‌صورت موقت تأمین نماییم.

فاصله زمانی چسباندن روکش نهایی با جراحی پایه ایمپلنت چقدر است؟

این موضوع بستگی به شرایط استخوان فک دارد. گاهی این شرایط به حدی خوب است که پس از جراحی، استخوان اطراف پایه ایمپلنت بین ۲ تا ۳ ماه یا حتی ۶ هفته شکل می‌گیرد؛ اما گاهی به دلیل شرایط نامناسب استخوان، عفونت‌های داخل آن یا کمبود تراکم استخوان، دندانپزشک مجبور است که جراحی پیوند استخوان انجام دهد که گاهی باید حتی بین ۹ ماه تا ۱ سال صبر کرد تا شرایط برای قرار دادن روکش نهایی مهیا شود. حتی گاهی به دلیل شرایط استخوانی، دندانپزشک نمی‌تواند بعد از پیوندهای استخوانی، در فک بیمار پایه بگذارد و باید استخوان آن ناحیه بازسازی شود و ۶ تا ۹ ماه صبر کنیم.

بنابراین هیچ دو بیماری را نمی‌توان از این نظر با یکدیگر مقایسه کرد و گاهی این فاصله زمانی در ناحیه‌ای از فک بیمار با قسمتی دیگر از فک خود او متفاوت است.

نکات مهم حفظ بهداشت و نگهداری از ایمپلنت‌های دندانی در گفتگو با دکتر امیرحسین مجیدی، متخصص پروتزهای دندانی، عضو هیات مدیره جامعه دندانپزشکی ایران، مدیر گروه و استادیار سابق دپارتمان پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی شاخه بین‌الملل و دانشکده دندانپزشکی قزوین آقای دکتر مجیدی! آیا تمیز کردن روکش ایمپلنت با دندان طبیعی تفاوتی دارد؟ …

Our Whatsapp