news victoryتازه ها

در فضا چه بلایی سر دندان‌های ما می‌آید؟

By April 9, 2021 No Comments

حتی در سفرهای هوایی کوتاهی که با هواپیما انجام می‌شود بدن ما تغییرات شدیدی را تجربه می‌کند، حالا فرض کنید قرار باشد بدن ما با این همه حساسیت مدت زمان بیشتری را دور از زمین مستقر شود. در این نوشتار نگاهی به وضعیت دندان‌ها خارج از زمین انداخته‌ایم.

ترجمه مهندس فرهاد هندی

فضانوردی، رویای دیرین بشر که زن و مرد نمی‌شناسد، از دیرباز که اجداد ما روی درختان می‌خوابیدند و بعدها که به غارها رفتند و تا به همین امروز همیشه آسمان بالای سر برای بشر جذاب بوده. رویای سفر به جایی غیر از زمین تنها چندین دهه است که شروع شده و روز به روز هم عطش فتح فضا بیشتر می‌شود. این میان یکی از مهمترین معیارهای تعیین کننده امکان فضانورد یا خلبان شدن، وضعیت عمومی دندان‌ها است.

اما چرا وضعیت دندان‌ها به قدری اهمیت دارد که به عنوان معیارهای اولیه ارزیابی می‌شود؟
اگر شما پوسیدگی، پُر کردگی، شکستگی یا هر مشکل دیگری در دندان‌هایتان داشته باشید هرگز نمی‌توانید به عنوان یک فضانورد فعالیت کنید، دلیل این سخت‌گیری تنها به ضعف و نحوه بیولوژیکی بدن انسان باز می‌گردد.
با دور شدن از سطح زمین، میزان جاذبه یا همان نیروی گرانش کمتر و کمتر می‌شود، تا بحال فکر کرده‌اید که اگر جاذبه کم شود چه بلایی سر دندان‌های ما خواهد آمد؟
با کاهش جاذبه، میزان بزاق مترشحه داخل دهان، مخصوصا برای فک پائین به شدت کم می‌شود. این بزاق وظیفه مراقبت از پوسیدگی دندان‌ها و بافت‌های دندانی را عهده‌دار هستند. از طرفی با کاهش جاذبه، میزان فعالیت بدن کم می‌شود و در نتیجه بزاق کمتری تولید می‌شود، اگرچه که بدن به طور خودجوش با کاهش فعالیت بدن به دنبال کم شدن نیروی جاذبه سعی می‌کند ترشح کمتر را با غنی‌تر کردن بزاق جبران کند اما این تلاش نمی‌تواند تأثیر چشمگیری داشته باشد.
همچنین با کاهش جاذبه، میزان کلسیم نیز کاهش پیدا می‌کند و تمام این‌ موارد موجب تسریع در پوسیدگی دندان و ایجاد شرایط مناسب برای رشد و نمو میکروب‌ها می‌شود.
حالا فرض کنید در این میان شما دندان ترمیمی هم داشته باشید(این جا است که اصطلاحا نورعلی نور می‌شود)؛ در شرایط خارج از زمین که دندان‌های سالم هم در معرض آسیب هستند، وضعیت دندان‌های ترمیمی که بدتر خواهد بود و یک مشکل ریز در دهان، می‌تواند موجب آسیبی بزرگ در فضا بشود.
اما چگونه؟
دلیل آن فشار مضاعف به بدن انسان هنگام سفر به خارج از جو است؛ بدن فضانوردان به هنگام سفر فشاری معادل ۴ برابر وضعیت عادی را تحمل می‌کند، دندان‌های پُر شده یا کاشته شده در چنین شرایطی به راحتی مستعد کنده شدن هستند.
پریودنتال از بارزترین مشکلات برای فضانوردان است، آزمایشات نشان می دهد که کاهش ۲۰ درصدی مارکرهای استئوبلاستیک مثل آلکالین فسفاتاز نیز تأثیر بسزایی بر افزایش احتمال بیماری‌های لثه و دندان دارد.
تحقیقات زیادی در مورد دندان فضانوردان انجام شده اما باتوجه به اقدامات اخیر ایلان ماسک و هدف فتح یک سیاره دیگر تحقیقات جامع‌تری از شرایط‌های مختلف خارج از زمین روی دندان‌ها نیاز است. آنچه مسلم است بدن ما طی هزاران سال با زمین خو گرفته و کوچکترین تغییر در شرایط محیطی، زمینه ساز بزرگترین مشکلات برای ما خواهد بود، برای ترک کُره اجدادی، ما شدیدا نیازمند اطلاعات وسیع‌تری از بدن خودمان و واکنش‌های آن به شرایط مختلف هستیم.

حتی در سفرهای هوایی کوتاهی که با هواپیما انجام می‌شود بدن ما تغییرات شدیدی را تجربه می‌کند، حالا فرض کنید قرار باشد بدن ما با این همه حساسیت مدت زمان بیشتری را دور از زمین مستقر شود. در این نوشتار نگاهی به وضعیت دندان‌ها خارج از زمین انداخته‌ایم. ترجمه مهندس فرهاد هندی فضانوردی، رویای دیرین …

Our Whatsapp